Drugiego dnia kongresu zaprosiliśmy naszych gości do uczestniczenia w debacie oksfordzkiej, pt. Polityka polskiego państwa wobec innowacji finansowych zachęca do inwestycji w nowoczesne technologie i pomoże utrzymać nasz rynek w czołówce najnowocześniejszych na świecie.
Debatę prowadził dr Karol Strzała z Akademii Łazarskiego. W dyskusji wzięli udział Piotr Brewiński, prezes Fintech Poland, Dariusz Marcjasz, country manager Euronet w Polsce, i Dariusz Mazurkiewicz, były prezes Blika, którzy byli stroną broniącą tezy (propozycja), oraz Danuta Czapeczko, wiceprezeska PragmaGo, Joanna Erdman, prezeska Polski Bezgotówkowej, i Łukasz Kinicki, wiceprezes Banku Pocztowego, którzy wystąpili w roli opozycji, czyli starali się udowodnić, że teza nie jest prawdziwa.
W trakcie mowy wstępnej obrońcy tezy wskazali, że miarą sukcesu Polski w zakresie innowacji finansowych jest wysoki poziom zaufania i masowe korzystanie przez Polaków z płatności bezdotykowych oraz e-bankowości. Podkreślono rosnącą liczbę instytucji płatniczych oraz znaczące zaangażowanie kapitałowe państwa w finansowanie innowacyjnych firm, np. za pośrednictwem Polskiego Funduszu Rozwoju.
Opozycja wskazała, że polski sukces w innowacjach to głównie zasługa sektora prywatnego oraz dużych banków z kapitałem zagranicznym, a nie polityki państwa. Zarzuciła regulatorom (w tym Komisji Nadzoru Finansowego) utrudnianie działalności firmom oraz nieefektywność polskich piaskownic regulacyjnych.
Następnie uczestnicy dyskusji przeszli do omawiania poszczególnych obszarów polityki innowacji. Blok pierwszy poświęcony był kwestii regulacji i nadzoru. Strona propozycji podkreśliła, że polska licencja krajowej instytucji płatniczej ma wysoki prestiż w Unii Europejskiej, a to, że nadzór nad rynkiem sprawowany przez KNF jest konserwatywny, pozwoliło uchronić polski rynek przed kryzysami. Jako przykład sprawności podano spółkę Billon, która uzyskała licencję pieniądza elektronicznego w rekordowe 9 miesięcy.
Strona opozycyjna zauważyła, że 9 miesięcy w przypadku Billona to chwalebny wyjątek, ponieważ młode polskie fintechy napotykają wysokie bariery przy próbie przejścia z poziomu małej instytucji płatniczej na licencję KIP. To skłania je do wyboru bardziej przyjaznych jurysdykcji, takich jak Litwa.
W drugim bloku, dotyczącym infrastruktury państwowej, opozycja doceniła sukces takich rozwiązań jak mObywatel czy Profil Zaufany, lecz skrytykowała ich lokalny charakter oraz brak otwartości na prywatne firmy. Zwrócono uwagę na brak państwowych interfejsów API dla fintechów oraz wysokie koszty dostosowawcze po stronie biznesu przy projektach takich jak KSeF.
Strona propozycji broniła rozwiązań państwowych, wskazując na ich zgodność ze standardami unijnymi (eIDAS) oraz udaną synergię sektora publicznego z bankowością (np. składanie wniosków o świadczenia 800+ czy rozliczenia podatków z pośrednictwem e-Urzędu Skarbowego).
W końcowej części dyskusji obrońcy tezy przekonywali, że państwo stworzyło stabilne środowisko, w którym dofinansowanie z PFR i Narodowego Centrum Badań i Rozwoju stymuluje rynek venture capital, a wysokie bezpieczeństwo usług finansowych buduje otwartość społeczeństwa na innowacje. Przeciwnicy wskazywali zaś na nadmierną biurokrację przy wnioskowaniu o fundusze publiczne, brak zachęt podatkowych dla inwestorów zagranicznych oraz brak długofalowej strategii eksportu polskich rozwiązań technologicznych na rynki globalne.
W finale debaty przeprowadzono głosowanie wśród publiczności, które miało wyłonić zwycięzców dyskusji. Większość słuchaczy była zdania, że teza debaty nie jest prawdziwa, jednak osób takich było mniej niż w głosowaniu pierwszym, przeprowadzonym przed rozpoczęciem dyskusji. To oznacza, że stronie broniącej tezę udało się przekonać część widzów do swoich racji i to strona propozycji została uznana za zwycięzców debaty oksfordzkiej w trakcie pierwszej edycji kongresu. Cała debata jest dostępna na kanale cashless.pl na YouTube.